گلستان › باب چهارم در فواید خاموشی › حکایت شمارهٔ ۷

یکی را از حکما شنیدم که می‌گفت: هرگز کسی به جهلِ خویش اقرار نکرده است مگر آن کس که چون دیگری در سخن باشد، هم چنان ناتمام گفته، سخن آغاز کند. — سخن را سر است اى خردمند و بُن

میاور سخن در میانِ سخُن — خداوندِ تدبیر و فرهنگ و هوش

نگوید سخن، تا نبیند خموش