گلستان › باب پنجم در عشق و جوانی › حکایت شمارهٔ ۱۲

یکی را از علما پرسیدند که: یکی با ماهروییست در خلوت نشسته و درها بسته و رقیبان خفته و نفس طالب و شهوت غالب، چنان که عرب گوید: اَلتَّمْرُ یانِعٌ وَ النّٰاطورُ غَیْرُ مانِعٍ؛ هیچ باشد که به قوّتِ پرهیزگاری از او به سلامت بماند؟ — گفت: اگر از مهرویان به سلامت بماند از بدگویان نماند.

و اِنْ سَلِمَ اْلإنسانُ مِنْ سُوءِ نَفْسِهِ — فَمِنْ سُوءِ ظَنِّ الْمُدَّعی لَیْسَ یَسْلَمُ

شاید پسِ کار خویشتن بنشستن — لیکن نتوان زبانِ مردم بستن