گلستان › باب هفتم در تأثیر تربیت › حکایت شمارهٔ ۱۵

یکی را از بزرگان ائمه پسری وفات یافت. پرسیدند که بر صندوق گورش چه نویسیم؟ گفت: آیات کتاب مجید را عزت و شرف بیش از آن است که روا باشد بر چنین جایها نوشتن که به روزگار سوده گردد و خلایق بر او گذرند و سگان بر او شاشند. اگر به ضرورت چیزی همی‌نویسند این بیت کفایت است: — وه که هر گه که سبزه در بستان

بدمیدی چه خوش شدی دل من — بگذر ای دوست تا به وقت بهار

سبزه بینی دمیده بر گل من