گلستان › باب دوم در اخلاق درویشان › حکایت شمارهٔ ۴۸

حکیمی را پرسیدند: از سخاوت و شجاعت کدام بهتر است؟ — گفت: آن که را سخاوت است به شجاعت حاجت نیست.

نماند حاتمِ طایی ولیک تا به ابد — بمانْد نامِ بلندش به نیکویی مشهور

زکات مال به در کن که فَضْلهٔ رَز را — چو باغبان بزند، بیشتر دهد انگور

نبشته است بر گورِ بهرامِ گور — که دستِ کَرَم به ز بازویِ زور