غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۰۴

جمالت آفتابِ هر نظر باد — ز خوبی رویِ خوبت خوب‌تر باد

هُمای زلفِ شاهین شهپرت را — دلِ شاهانِ عالم زیرِ پَر باد

کسی کو بستهٔ زلفت نباشد — چو زلفت درهم و زیر و زبر باد

دلی کو عاشقِ رویت نباشد — همیشه غرقه در خونِ جگر باد

بُتا چون غَمزه‌ات ناوَک فشاند — دلِ مجروحِ من پیشش سپر باد

چو لعل شکَّرینَت بوسه بخشد — مذاقِ جانِ من زو پُرشِکر باد

مرا از توست هر دم تازه عشقی — تو را هر ساعتی حُسنی دگر باد

به جان، مشتاق روی توست حافظ — تو را در حالِ مشتاقان نظر باد