غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۴۸

یارم چو قدح به دست گیرد — بازارِ بتان شکست گیرد

هر کس که بدید چشم او گفت — «کو محتسبی که مست گیرد؟»

در بحر فتاده‌ام چو ماهی — تا یار مرا به شَست گیرد

در پاش فتاده‌ام به زاری — آیا بوَد آن که دست گیرد؟

خُرَّم دلِ آن که همچو حافظ — جامی ز مِیِ اَلَست گیرد