غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۶۳

گل بی‌رخِ یار خوش نباشد — بی‌باده بهار خوش نباشد

طَرفِ چمن و طوافِ بستان — بی‌لاله‌عذار خوش نباشد

رقصیدن سرو و حالتِ گُل — بی‌صوتِ هَزار خوش نباشد

با یارِ شکرلبِ گل‌اندام — بی‌بوس و کنار خوش نباشد

هر نقش که دستِ عقل بندد — جز نقشِ نگار، خوش نباشد

جان نقدِ مُحَقَّر است حافظ — از بهرِ نثار خوش نباشد