غزلیات › غزل شمارهٔ ۳۶۳

دَردَم از یار است و درمان نیز هم — دل فدایِ او شد و جان نیز هم

این که می‌گویند آن خوشتر ز حسن — یار ما این دارد و آن نیز هم

یاد باد آن کاو به قصدِ خونِ ما — عهد را بشکست و پیمان نیز هم

دوستان در پرده می‌گویم سخن — گفته خواهد شد به دَستان نیز هم

چون سر آمد دولتِ شب‌هایِ وصل — بگذرد ایامِ هِجران نیز هم

هر دو عالم یک فروغِ رویِ اوست — گفتمت پیدا و پنهان نیز هم

اعتمادی نیست بر کارِ جهان — بلکه بر گردونِ گَردان نیز هم

عاشق از قاضی نترسد مِی بیار — بلکه از یَرغویِ دیوان نیز هم

محتسب داند که حافظ عاشق است — و آصفِ مُلکِ سلیمان نیز هم