غزلیات › غزل شمارهٔ ۴۰۳

شراب لعل‌کش و روی مه‌جبینان بین — خلاف مذهب آنان جمال اینان بین

به زیر دلق ملمّع کمندها دارند — درازدستی این کوته‌آستینان بین

به خرمن دو جهان سر فرونمی‌آرند — دماغ و کبر گدایان و خوشه‌چینان بین

بهای نیم کرشمه هزار جان طلبند — نیاز اهل دل و ناز نازنینان بین

حقوق صحبت ما را به باد داد و برفت — وفای صحبت یاران و همنشینان بین

اسیر عشق شدن چارهٔ خلاص من است — ضمیر عاقبت‌اندیش پیش‌بینان بین

کدورت از دل حافظ ببرد صحبت دوست — صفای همّت پاکان و پاک‌دینان بین