الهی نامه › بخش سیزدهم › (۱۳) مناجات آن بزرگ با حق تعالی

سحرگاهی بزرگی در مناجات — زبان بگشاد وگفت ای قایم الذات

من از تو راضیم هم روز و هم شب — تو از من نیز راضی باش یا رب

چنین گفت او که آوازی شنیدم — که در دعوی ترا کذّاب دیدم

اگر خود بودئی راضی ز ما تو — زما کی جستئی هرگز رضا تو

اگر راضی شدی از ما تو مجنون — رضای ما چرا جستی تو اکنون

کسی کو در رضا عین کمالست — چو راضیست او رضا جستن محالست

اگر تو راضئی از ما چه جوئی — وگرنه خویش را راضی چه گوئی

رضا ده صبر کن بنشین و مخروش — چه سودا می‌پزی مستیز و کم جوش

زمانی در تمّنای محالی — زمانی در جوال صد خیالی

سخن می‌نشنوی یک ذرّه آخر — که گشتی از محالی غِرّه آخر