الهی نامه › بخش نوزدهم › (۸) حکایت یحیی معاذ رازی

مگر یحیی معاذ آن مردِ محرم — براهی بر دهی بگذشت خرّم

یکی گفتش که هست این ده دهی خوش — زبان بگشاد یحیی همچو آتش

کزین خوشتر دل مردیست بالغ — که هست او از ده خوش سخت فارغ