الهی نامه › بخش نوزدهم › (۹) حکایت در ذمّ دنیا

یکی پرسید ازان دانای فتوی — که چه بهتر بوَد از مالِ دنیی

چنین گفت او که مالی کان نباشد — که گر باشد به جز تاوان نباشد

که گر مالی ز دنیا افتد آغاز — ترا آن مال دارد از خدا باز

ولی کی ارزد آن مال جهانی — که از حق باز مانی تو زمانی

چو از حق باز می‌دارد ترا مال — پس آن بهتر که نبود در همه حال

ترا چون عیش دنیا راه زن شد — کجا در دین توانی بُت شکن شد

همه عمرت شبست ای خفتهٔ راه — نه از روزی نه از بیداری آگاه

چو روزت صبح گرداند بزودی — که تو در عشق بازی با که بودی

هر آن ساعت که نه در عشقِ دینی — حریف اژدهای آتشینی