الهی نامه › بخش پنجم › المقالة الخامسة

دوُم فرزند آمد با پدر گفت — که من در جادوئی خواهم گهر سفت

ز عالم جادوئی می‌خواهدم دل — مرا گر جادوئی آید به حاصل

تماشا می‌کنم در هر دیاری — بشادی می‌زیم بر هر کناری

گهی در صلح باشم گاه در حرب — بوَد جولانگه، من شرق تا غرب

زمانی خویشتن را مرغ سازم — زمانی همچو مردم سرفرازم

زمانی کوه گیرم چون پلنگان — زمانی بحر شورم چون نهنگان

همه صاحب جمالان را ببینم — درون پرده با هر یک نشینم

بهر چیزی که باید راه یابم — ز ماهی حکمِ خود تا ماه یابم

درین منصب تأمّل کن نکو تو — ازین خوشتر کرا باشد بگو تو