مثنوی معنوی › دفتر سوم › بخش ۲۸ - حکایت

همچنان کاینجا مغول حیله‌دان — گفت می‌جویم کسی از مصریان

مصریان را جمع آرید این طرف — تا در آید آنک می‌باید به کف

هر که می‌آمد بگفتا نیست این — هین در آ خواجه در آن گوشه نشین

تا بدین شیوه همه جمع آمدند — گردن ایشان بدین حیلت زدند

شومی آنک سوی بانگ نماز — داعی الله را نبردندی نیاز

دعوت مکارشان اندر کشید — الحذر از مکر شیطان ای رشید

بانگ درویشان و محتاجان بنوش — تا نگیرد بانگ محتالیت گوش

گر گدایان طامع‌اند و زشت‌خو — در شکم‌خواران تو صاحب‌دل بجو

در تگ دریا گهر با سنگهاست — فخرها اندر میان ننگهاست

پس بجوشیدند اسرائیلیان — از پگه تا جانب میدان دوان

چون به حیلتشان به میدان برد او — روی خود بنمودشان بس تازه‌رو

کرد دلداری و بخششها بداد — هم عطا هم وعده‌ها کرد آن قباد

بعد از آن گفت از برای جانتان — جمله در میدان بخسپید امشبان

پاسخش دادند که خدمت کنیم — گر تو خواهی یک مه اینجا ساکنیم