مثنوی معنوی › دفتر سوم › بخش ۱۹۶ - مکرر کردن عاذلان پند را بر آن مهمان آن مسجد مهمان کش

گفت پیغامبر که ان فی البیان — سحرا و حق گفت آن خوش پهلوان

هین مکن جلدی برو ای بوالکرم — مسجد و ما را مکن زین متهم

که بگوید دشمنی از دشمنی — آتشی در ما زند فردا دنی

که بتاسانید او را ظالمی — بر بهانهٔ مسجد او بد سالمی

تا بهانهٔ قتل بر مسجد نهد — چونک بدنامست مسجد او جهد

تهمتی بر ما منه ای سخت‌جان — که نه‌ایم آمن ز مکر دشمنان

هین برو جلدی مکن سودا مپز — که نتان پیمود کیوان را بگز

چون تو بسیاران بلافیده ز بخت — ریش خود بر کنده یک یک لخت لخت

هین برو کوتاه کن این قیل و قال — خویش و ما را در میفکن در وبال