مثنوی معنوی › دفتر پنجم › بخش ۱۶۷ - حجت منکران آخرت و بیان ضعف آن حجت زیرا حجت ایشان به دین باز می‌گردد کی غیر این نمی‌بینیم

حجتش اینست گوید هر دمی — گر بدی چیزی دگر هم دیدمی

گر نبیند کودکی احوال عقل — عاقلی هرگز کند از عقل نقل

ور نبیند عاقلی احوال عشق — کم نگردد ماه نیکوفال عشق

حسن یوسف دیدهٔ اخوان ندید — از دل یعقوب کی شد ناپدید

مر عصا را چشم موسی چوب دید — چشم غیبی افعی و آشوب دید

چشم سر با چشم سر در جنگ بود — غالب آمد چشم سر حجت نمود

چشم موسی دست خود را دست دید — پیش چشم غیب نوری بد پدید

این سخن پایان ندارد در کمال — پیش هر محروم باشد چون خیال

چون حقیقت پیش او فرج و گلوست — کم بیان کن پیش او اسرار دوست

پیش ما فرج و گلو باشد خیال — لاجرم هر دم نماید جان جمال

هر که را فرج و گلو آیین و خوست — آن لکم دین ولی دین بهر اوست

با چنان انکار کوته کن سخن — احمدا کم گوی با گبر کهن