Mushaf

37:103 Sonunda ikisi de (Allah’ın emrine ve takdirine) teslim olup (babası, İsmail’i kurban etmek için) onu alnı üzerine yatırdı

37:104 Biz ona: “Ey İbrahim” diye seslendik

37:105 “Gerçekten sen, rüyayı doğruladın. Şüphesiz Biz, ihsanda bulunanları böyle ödüllendiririz.”

37:106 Doğrusu bu, apaçık bir imtihandı

37:107 Ve ona büyük bir kurbanı fidye olarak verdik

37:108 Sonra gelenler arasında ona (hayırlı ve şerefli bir isim) bıraktık

37:109 İbrahim’e selam olsun

37:110 Biz, ihsanda bulunanları böyle ödüllendiririz

37:111 Şüphesiz o, Bizim mü’min olan kullarımızdandır

37:112 Biz ona, salihlerden bir peygamber olarak İshak’ı da müjdeledik

37:113 Ona ve İshak’a bereketler verdik. İkisinin soyundan, ihsanda bulunan (muhsin olan) da var, açıkça kendi nefsine zulmeden de

37:114 Andolsun, Biz Musa’ya ve Harun’a lütufta bulunduk

37:115 Onları ve kavimlerini o büyük üzüntüden kurtardık

37:116 Onlara yardım ettik, böylece üstün gelenler oldular

37:117 Ve ikisine anlatımı-açık kitabı verdik

37:118 Onları dosdoğru yola yöneltip-ilettik

37:119 Sonra gelenler arasında da ikisine (hayırlı ve şerefli bir isim) bıraktık

37:120 Musa’ya ve Harun’a selam olsun

37:121 Şüphesiz Biz, ihsanda bulunanları böyle ödüllendiririz

37:122 Şüphesiz ikisi, Bizim mü’min olan kullarımızdandılar

37:123 Gerçekten İlyas da, gönderilmiş (peygamber)lerdendi

37:124 Hani kendi kavmine demişti ki: “Siz korkup sakınmaz mısınız?”

37:125 “Siz Ba’le tapıp da Yaratıcıların en güzeli (olan Allah’ı) mı bırakıyorsunuz?”

37:126 “Allah ki, sizin de Rabbiniz, önceki atalarınızın da Rabbidir.”