104. Al-Humaza سُورَةُ الهُمَزَةِ
● Med● Kalkale● Ğunne● İhfâ● İdğâm (ğunneli)● İdğâm (ğunnesiz)● İklâb● Okunmayan harf
104:1 📚 7
وَيْلٌ لِّكُلِّ هُمَزَةٍ لُّمَزَةٍ
Süleyman Ateş(İnsanları) Diliyle çekiştiren, kaş ve gözüyle işaretler yapıp alay eden her fesad kişinin vay haline
104:2
ٱلَّذِى جَمَعَ مَالاً وَعَدَّدَهُۥ
Süleyman AteşO ki mal yığdı, onu saydı durdu
104:3 📚 2
يَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُۥٓ أَخْلَدَهُۥ
Süleyman AteşMalının, kendisini ebedi yaşatacağını sanıyor
104:4
كَلَّاۖ لَيُنۢبَذَنَّ فِى ٱلْحُطَمَةِ
Süleyman AteşHayır, andolsun ki o, Hutame'ye atılacaktır
104:5
وَمَآ أَدْرَٮٰكَ مَا ٱلْحُطَمَةُ
Süleyman AteşHutame'nin ne olduğunu sen nereden bileceksin
104:7
ٱلَّتِى تَطَّلِعُ عَلَى ٱلْأَفْــِٔدَةِ
Süleyman Ateş(Bir ateş) Ki gönüllere işler
104:9
فِى عَمَدٍ مُّمَدَّدَةِۭ
Süleyman Ateş(Kendileri,) Uzatılmış direkler arasında (bağlı) olarak (kalacaklardır)