بوستان › باب چهارم در تواضع › بخش ۹ - حکایت در معنی تواضع نیکمردان

شنیدم که فرزانه‌ای حق پرست — گریبان گرفتش یکی رند مست

از آن تیره دل مرد صافی درون — قفا خورد و سر بر نکرد از سکون

یکی گفتش آخر نه مردی تو نیز؟ — تحمل دریغ است از این بی تمیز

شنید این سخن مرد پاکیزه خوی — بدو گفت از این نوع با من مگوی

درَد مستِ نادان ، گریبان مرد، — که با شیر جنگی سگالد نبرد؟

ز هشیار عاقل نزیبد که دست — زند در گریبان نادان مست

هنرور چنین زندگانی کند — جفا بیند و مهربانی کند