بوستان › باب پنجم در رضا › بخش ۱۲ - مثل

شتر بچه با مادر خویش گفت: — «پس از رفتن، آخر زمانی بخفت»

بگفت «ار به دست من استی مهار — ندیدی کسم بارکش در قطار»

قضا کشتی آنجا که خواهد بَرَد — وگر ناخدا جامه بر تن درد

مکن سعدیا دیده بر دست کس — که بخشنده پروردگار است و بس

اگر حق پرستی ز درها بَسَت — که گر وی بِرانَد نخوانَد کسَت

گر او تاجدارت کند سر بر آر — وگر نه سرِ ناامیدی بخار