بوستان › باب هفتم در عالم تربیت › بخش ۲۲ - حکایت

جوانی ز ناسازگاریِ جُفت — بِرِ پیرمردی بنالید و گفت

گران‌باری از دست این خصمِ چیر — چنان می‌برم کآسیاسنگِ زیر

به سختی بنه گفتش، ای خواجه، دل — کس از صبر کردن نگردد خجل

به شب سنگ بالایی ای خانه‌سوز — چرا سنگ زیرین نباشی به روز؟

چو از گُلبنی دیده باشی خوشی — روا باشد اَر بارِ خارش کِشی

درختی که پیوسته بارَش خوری — تحمل کن آنگه که خارَش خوری