بوستان › باب هشتم در شکر بر عافیت › بخش ۹ - حکایت

برهنه تنی یک درم وام کرد — تن خویش را کسوتی خام کرد

بنالید کای طالع بدلگام — به گرما بپختم در این زیر خام

چو ناپخته آمد ز سختی به جوش — یکی گفتش از چاه زندان: «خموش!»

به جای آور، ای خام، شکر خدای — که چون ما نه‌ای خام بر دست و پای