بوستان › باب نهم در توبه و راه صواب › بخش ۱ - سر آغاز

بیا ای که عمرت به هفتاد رفت — مگر خفته بودی که بر باد رفت؟

همه برگ بودن همی ساختی — به تدبیر رفتن نپرداختی

قیامت که بازار مینو نهند — منازل به اعمال نیکو دهند

بضاعت به چندان که آری بری — وگر مفلسی شرمساری بری

که بازار چندان که آکنده‌تر — تهیدست را دل پراکنده‌تر

ز پنجه درم پنج اگر کم شود — دلت ریش سرپنجهٔ غم شود

چو پنجاه سالت برون شد ز دست — غنیمت شمر پنج روزی که هست

اگر مرده مسکین زبان داشتی — به فریاد و زاری فغان داشتی

که ای زنده چون هست امکان گفت — لب از ذکر چون مرده بر هم مخفت

چو ما را به غفلت بشد روزگار — تو باری دمی چند فرصت شمار