بوستان › باب اول در عدل و تدبیر و رای › بخش ۳۷ - گفتار اندر حذر کردن از دشمنان

نگویم ز جنگ بد اندیش ترس — در آوازهٔ صلح از او بیش ترس

بسا کس به روز آیت صلح خواند — چو شب شد سپه بر سر خفته راند

زره پوش خسبند مرد اوژنان — که بستر بود خوابگاه زنان

به خیمه درون مرد شمشیر زن — برهنه نخسبد چو در خانه زن

بباید نهان جنگ را ساختن — که دشمن نهان آورد تاختن

حذر کار مردان کار آگه است — یزک سد رویین لشکر گه است