بوستان › باب اول در عدل و تدبیر و رای › بخش ۳۸ - گفتار اندر دفع دشمن به رای و تدبیر

میان دو بدخواه کوتاه دست — نه فرزانگی باشد ایمن نشست

که گر هر دو باهم سگالند راز — شود دست کوتاه ایشان دراز

یکی را به نیرنگ مشغول دار — دگر را برآور ز هستی دمار

اگر دشمنی پیش گیرد ستیز — به شمشیر تدبیر خونش بریز

برو دوستی گیر با دشمنش — که زندان شود پیرهن بر تنش

چو در لشکر دشمن افتد خلاف — تو بگذار شمشیر خود در غلاف

چو گرگان پسندند بر هم گزند — بر آساید اندر میان گوسفند

چو دشمن به دشمن بود مشتغل — تو با دوست بنشین به آرام دل