بوستان › باب اول در عدل و تدبیر و رای › بخش ۴۱ - گفتار اندر پوشیدن راز خویش

به تدبیر جنگ بد اندیش کوش — مصالح بیندیش و نیت بپوش

منه در میان راز با هر کسی — که جاسوس هم کاسه دیدم بسی

سکندر که با شرقیان حرب داشت — در خیمه گویند در غرب داشت

چو بهمن به زاولستان خواست شد — چپ آوازه افکند و از راست شد

اگر جز تو داند که عزم تو چیست — بر آن رای و دانش بباید گریست

کرم کن، نه پرخاش و کین‌آوری — که عالم به زیر نگین آوری

چو کاری بر آید به لطف و خوشی — چه حاجت به تندی و گردن کشی؟

نخواهی که باشد دلت دردمند — دل دردمندان بر آور ز بند

به بازو توانا نباشد سپاه — برو همت از ناتوانان بخواه

دعای ضعیفان امیدوار — ز بازوی مردی به آید به کار

هر آن کاستعانت به درویش برد — اگر بر فریدون زد از پیش برد