بوستان › باب سوم در عشق و مستی و شور › بخش ۲ - تقریر عشق مجازی و قوت آن

تو را عشقِ همچون خودی ز آب و گل — رباید همی صبر و آرام دل

به بیداریش فتنه بر خَد و خال — به خواب اندرش پای بند خیال

به صدقش چنان سر نهی در قدم — که بینی جهان با وجودش عدم

چو در چشم شاهد نیاید زرت — زر و خاک یکسان نماید برت

دگر با کست بر نیاید نفس — که با او نماند دگر، جایِ کس

تو گویی به چشم اندرش منزل است — وگر دیده بر هم نهی، در دل است

نه اندیشه از کس که رسوا شوی — نه قوت که یک دم شکیبا شوی

گرت جان بخواهد، به لب بر نهی — ورت تیغ بر سر نهد، سر نهی