بوستان › باب سوم در عشق و مستی و شور › بخش ۱۰ - حکایت

یکی در نشابور دانی چه گفت — چو فرزندش از فرض خفتن بخفت؟

توقع مدار ای پسر گر کسی — که بی سعی هرگز به جایی رسی

سمیلان چو می بر نگیرد قدم — وجودی است بی منفعت چون عدم

طمع دار سود و بترس از زیان — که بی بهره باشند فارغ زیان