بوستان › باب سوم در عشق و مستی و شور › بخش ۱۸ - گفتار در معنی فنای موجودات در معرض وجود باری

ره عقل جز پیچ بر پیچ نیست — بر عارفان جز خدا هیچ نیست

توان گفتن این با حقایق شناس — ولی خرده گیرند اهل قیاس

که پس آسمان و زمین چیستند؟ — بنی آدم و دام و دد کیستند؟

پسندیده پرسیدی ای هوشمند — بگویم گر آید جوابت پسند

که هامون و دریا و کوه و فلک — پری و آدمی‌زاد و دیو و ملک

همه هرچه هستند از آن کمترند — که با هستیش نام هستی برند

عظیم است پیش تو دریا به موج — بلند است خورشید تابان به اوج

ولی اهل صورت کجا پی برند — که ارباب معنی به ملکی درند

که گر آفتاب است یک ذره نیست — وگر هفت دریاست یک قطره نیست

چو سلطان عزت علم بر کشد — جهان سر به جیب عدم در کشد