دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۰۰۳

شاخ گلی باغ ز تو سبز و شاد — هست حریف تو در این رقص باد

باد چو جبریل و تو چون مریمی — عیسی گُل‌روی از این هر دو زاد

رقص شما هر دو کلید بقا‌ست — رحمت بسیار بر این رقص باد

تخت‌گه نسل شما شد دماغ — تخت بود جایگه کیقباد

میوهٔ هر شاخ به معده رود — زانک برسته‌ست ز کون و فساد

نعمت ما چو ز مُکّون بود — خلط نگردد به خور و ارتقاد

روزی هر قوم ز باغ دگر — خوان بزرگ‌ست تو را ای جواد

قسمت بخت‌ست برو بخت جو — بخت به از رخت بود المراد

بس که نسیمی به دل اندر دمید — ز‌آن مدد نور که آرد ولاد