دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۰۰۸

یا من نعماه غیر معدود — و السعی لدیه غیر مردود

قد اکرمنا و قد دعانا — کی نعبده و نعم معبود

لا یطلب حمدنا لفخر — بل یجعلنا بذاک محمود

قد بشر باللقاء صدقه — من حضرته الکریم مورود

و الوعد من الحبیب حلو — و السعی الی السعود مسعود

خاصا سعدی که او به هر دم — صد دل به سعود خویش بربود