دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۰۱۳

اگر حریف منی پس بگو که دوش چه بود — میان این دل و آن یار می فروش چه بود

فدیت سیدنا انه یری و یجود — الی البقاء یبلغ من الفناء یذود

اگر به چشم بدیدی جمال ماهم دوش — مرا بگو که در آن حلقه‌های گوش چه بود

معاد کل شرود طغی و منه نی — مثال ظلک ان طال هو الیک یعود

وگر تو با من هم خرقه‌ای و همرازی — بگو که صورت آن شیخ خرقه پوش چه بود

بامر حافظ الله المکان یعی — بمس عاطفه الله الزمان ولود

اگر فقیری و ناگفته راز می‌شنوی — بگو اشارت آن ناطق خموش چه بود

ایا فؤاد فذب فی لظی محبته — ایا حیاه فدومی فقد اتاک خلود

وگر نخفتی و از حال دوش آگاهی — بگو که نیم شب آن نعره و خروش چه بود

ترید جبر جبیر الفؤاد فانکسرن — ترید نحله تاج فلا تنی به سجود

از آنچ جامه و تن پاره پاره می‌کردیم — بیار پارگکی تا که رنگ و بوش چه بود

برغم انفک لا تنکسر کما الحیوان — به نصف وجهک لا تسجدن شبیه یهود

وگر چو یونس رستی ز حبس ماهی و بحر — بگو که معنی آن بحر و موج و جوش چه بود

یقول لیت حبیبی یحبنی کرما — الیس حبک تأثیر حب ود ودود

وگر شناخته‌ای کاصل انس و جان ز کجاست — یکیست اصل پس این وحشت وحوش چه بود

ایا نضاره عیشی بما تهیجنی — متی تقر عیونی و صاحبی مفقود

وگر بدیدی جانی که پشت و رویش نیست — گه تصور عشاق پشت و روش چه بود

لئن سکرت بما قد سقیتنی یا دهر — اکون مثلک لدا لربه لکنود

وگر ز عشق تو سردفتر غرض ماییم — هزار دفتر و پیغام و گفت و گوش چه بود