دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۰۴۰

جفا از سر گرفتی یاد می‌دار — نکردی آن چه گفتی یاد می‌دار

نگفتی تا قیامت با تو جفتم — کنون با جور جفتی یاد می‌دار

مرا بیدار در شب‌های تاریک — رها کردی و خفتی یاد می‌دار

به گوش خصم می‌گفتی سخن‌ها — مرا دیدی نهفتی یاد می‌دار

نگفتی خار باشم پیش دشمن — چو گل با او شکفتی یاد می‌دار

گرفتم دامنت از من کشیدی — چنین کردی و رفتی یاد می‌دار

همی‌گویم عتابی من به نرمی — تو می‌گویی به زفتی یاد می‌دار

فتادی بارها دستت گرفتم — دگرباره بیفتی یاد می‌دار