دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۰۴۱

مرا یارا چنین بی‌یار مگذار — ز من مگذر مرا مگذار مگذار

به زنهارت درآمد جان چاکر — مرا در هجر بی‌زنهار مگذار

طبیبی بلک تو عیسی وقتی — مرو ما را چنین بیمار مگذار

مرا گفتی که ما را یار غاری — چنین تنها مرا در غار مگذار

تو را اندک نماید هجر یک شب — ز من پرس اندک و بسیار مگذار

مینداز آتش اندک به سینه — که نبود آتش اندک خوار مگذار

دمم بگسست لیکن بار دیگر — ز من بشنو مرا این بار مگذار