دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۰۵۵

انجیرفروش را چه بهتر — انجیرفروشی ای برادر

سرمست زییم مست میریم — هم مست دوان دوان به محشر

گر خاک شویم وگر بریزیم — ساقی با ماست بنده پرور

خاکش خوش باد کوست عاشق — خاکش ز شراب جان مخمر

آن خاک شکوفه کرد یعنی — مستیم از این سر و از آن سر

مهتر چو خراب گشت و خوش شد — خاکست خرابتر ز مهتر

خاکی گشتی چو مست گشتی — ملاح تو برکشید لنگر

خود لنگر ما گسست کلی — هر لوح جدا ز لوح دیگر

از بند و ز غرقه بازرستند — هر تخته کشتی است رهبر

چون خوش نبود چنین خرابی — بگشای دو چشم عقل و بنگر