دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۰۸۳

هله زیرک هله زیرک هله زیرک هله زوتر — هله کز جنبش ساقی بدود باده به سر بر

بدود روح پیاده سر گنجینه گشاده — رخ چون زهره نهاده غلطی روی قمر بر

هله منشین و میاسا بهل این صبر و مواسا — بگزین جهد و مقاسا که چو دیکم به شرر بر

اگرم عشوه پرستی سر هر راه نبستی — شب من روز شدستی زده رایت به سحر بر

هله برجه هله برجه که ز خورشید سفر به — قدم از خانه به در نه همگان را به سفر بر

سفر راه نهان کن سفر از جسم به جان کن — ز فرات آب روان کن بزن آن آب خضر بر

دم بلبل چو شنیدی سوی گلزار دویدی — چو بدان باغ رسیدی بدو اکنون به شجر بر

به شجر بر هله برگو مثل فاخته کوکو — که طلبکار بدین خو نزند کف به خبر بر