دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۰۹۶

گر ز سر عشق او داری خبر — جان بده در عشق و در جانان نگر

عشق دریاییست و موجش ناپدید — آب دریا آتش و موجش گهر

گوهرش اسرار و هر سویی از او — سالکی را سوی معنی راه بر

سر کشی از هر دو عالم همچو موی — گر سر مویی از این یابی خبر

دوش مستی خفته بودم نیم شب — کاوفتاد آن ماه را بر ما گذر

دید روی زرد من در ماهتاب — کرد روی زرد ما از اشک تر

رحمش آمد شربت وصلم بداد — یافت یک یک موی من جانی دگر

گرچه مست افتاده بودم از شراب — گشت یک یک موی بر من دیده ور

در رخ آن آفتاب هر دو کون — مست لایعقل همی‌کردم نظر