دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۱۰۸

ساقیا باده چون نار بیار — دفع غم را تو ز اسرار بیار

باده‌ای را که ز دل می‌جوشد — زود ای ساقی دلدار بیار

کافر عشق بیا باده ببین — نیست شو در می و اقرار بیار

ساقیا دست همه مستان گیر — همچنان جانب گلزار بیار

پیش این شاهد ما خوبان را — گردن بسته ز بلغار بیار

مؤمنان را همه عریان کردی — گروی نیز ز کفار بیار

شمس تبریز بگو دولت را — بپذیر اندک و بسیار بیار