دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۱۱

برای تو فدا کردیم جان‌ها — کشیده بهر تو زخم زبان‌ها

شنیده طعنه‌های همچو آتش — رسیده تیر کاری زان کمان‌ها

اگر دل را برون آریم پیشت — ببخشایی بر آن پرخون نشان‌ها

اگر دشمن تو را از من بدی گفت — مها دشمن چه گوید جز چنان‌ها

بیا ای آفتاب جمله خوبان — که در لطف تو خندد لعل کان‌ها

که بی‌تو سود ما جمله زیانست — که گردد سود با بودت زیان‌ها

گمان او بسستش زهر قاتل — که در قند تو دارد بدگمان‌ها