دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۱۱۰

از لب یار شکر را چه خبر — وز رخش شمس و قمر را چه خبر

با دمش باد بهاری چه زند — وز قدش سرو و شجر را چه خبر

گر جهان زیر و زبر گشت از او — عاشق زیر و زبر را چه خبر

چونک جان محرم اسرارش نیست — از رهش اهل خبر را چه خبر

گرچه نرگس نگرانست به باغ — از چمن نرگس تر را چه خبر

گفته هر قوم هم از مستی خویش — که ز ما قوم دگر را چه خبر

گفت چونی و دل تو چونست — از دل این خسته جگر را چه خبر

با ملک تاج و کمر گر به همند — از ملک تاج و کمر را چه خبر

کم کن این ناله که کس واقف نیست — ز آه عشاق سحر را چه خبر