دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۱۱۱

روزی خوشست رویت از نور روز خوشتر — باده نکوست لیکن ساقی ز می نکوتر

هر بسته‌ای که باشد امروز برگشاید — دل در مراد پیچد چون باز در کبوتر

هر بی‌دلی ز دلبر انصاف خود بیابد — هر تشنه‌ای نشیند بر آب حوض کوثر

هر دم دهد بت من نو ساغری به ساقی — کامروز بزم عامست این را به عاشقان بر

یک ساغر لطیفی کز غایت لطیفی — گویی همه شرابست خود نیست هیچ ساغر