دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۱۱۸

میر شکار من که مرا کرده‌ای شکار — بی‌تو نه عیش دارم و نه خواب و نه قرار

دلدار من توی سر بازار من توی — این جمله جور بر من مسکین روا مدار

ای آنک یار نیست تو را در جهان عشق — من در جهان فکنده که ای یار یار یار

درده از آن شراب که اول بداده‌ای — زان چشم‌های مست تو بشکن مرا خمار

از آسمان فرست شرابی کز آن شراب — اندر زمین نماند یک عقل هوشیار

روزی هزار کار برآری به یک نظر — آخر یکی نظر کن و این کار را برآر