دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۱۳

ای مطرب دل برای یاری را — در پرده زیر گوی زاری را

رو در چمن و به روی گل بنگر — همدم شو بلبل بهاری را

دانی چه حیات‌ها و مستی‌هاست — در مجلس عشق جان سپاری را

چون دولت بی‌شمار را دیدی — بسپار بدو دم شماری را

ای روح شکار دلبری گشتی — کاو زنده کند ابد شکاری را

ای ساقی دل ز کار واماندم — وقت است بده شراب کاری را

آراسته کن مرا و مجلس را — کآراسته‌ای شرابداری را

بزمی‌ست نهان چنین حریفان را — جانی‌ست دگر شراب‌خواری را