دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۱۶۲

مطربا عشقبازی از سر گیر — یک دو ابریشمک فروتر گیر

چونک در چرخ آردت باده — خانه بر بام چرخ اخضر گیر

ملک مستی و بیخودی داری — ترک سودای ملک سنجر گیر

مست شو مست کن حریفان را — بار گیر از کمیت احمر گیر

مستی آمد ز راه بام دماغ — برو اندیشه و ره در گیر

از ره خشک راه بسیارست — کشتیی ساز وین ره تر گیر

پر برآوردم و بپریدم — ز آنچ خوردم بخور تو هم پر گیر

فارغم همچو مرغ از مرکب — مرکبم را تو لنگ و لاغر گیر

گر نروید ز خاک هیچ انگور — مستی عشق را مقرر گیر

شیشه گر گر دگر نسازد جام — جام می عشق را میسر گیر

پاره روح را کند نقشی — گویدت دلبر مصور گیر

توبه کردم دگر نخواهم گفت — توبه مست را مزور گیر

عاشق و مست و آنگهی توبه — ترک سالوس آن فسونگر گیر