دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۱۶۳

عار بادا جهانیان را عار — از دو سه ماده ابله طرار

شکلک زاهدان ولی ز درون — لیس فی الدار سیدی دیار

به دو پول سیاه بتوان یافت — زین چنین خربطان دو سه خروار