دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۱۶۹

هست کسی صافی و زیبانظر — تا بکند جانب بالا نظر

هست کسی پاک از این آب و گل — تا بکند جانب دریا نظر

پا بنهد بر کمر کوه قاف — تا بزند بر پر عنقا نظر

تا که نظر مست شود ز آفتاب — تا بشود بی‌سر و بی‌پا نظر

هست کسی را مدد از نور عشق — تا فتدش جمله بدان جا نظر

آب هم از آب مصفا شود — هم ز نظر یابد بینا نظر

جمله نظر شو که به درگاه حق — راه نیابد مگر الا نظر