دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۱۸۳

اگر یئی دیر قارینداش  یوخسا یاوز — اوزون یولدا سنه بو در قلاوز

چوبانی برک دوت قوردلار اوکوش‌دور — اشیت بندن قراگوزیم قراگوز

اگر ططسن اگر رومین وگر ترک — زبان بی‌زبانان را بیاموز

سر چوب تری آن گاه گرید — که یابد آن سوی دیگر تف و سوز

چو اسماعیل قربان شو در این عشق — که شب قربان شود پیوسته در روز

خمش آن شیر شیران نور معنیست — پنیری شد به حرف از حاجت یوز