دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۱۸۵

چنان مستم چنان مستم من امروز — که از چنبر برون جستم من امروز

چنان چیزی که در خاطر نیابد — چنانستم چنانستم من امروز

به جان با آسمان عشق رفتم — به صورت گر در این پستم من امروز

گرفتم گوش عقل و گفتم ای عقل — برون رو کز تو وارستم من امروز

بشوی ای عقل دست خویش از من — که در مجنون بپیوستم من امروز

به دستم داد آن یوسف ترنجی — که هر دو دست خود خستم من امروز

چنانم کرد آن ابریق پر می — که چندین خنب بشکستم من امروز

نمی‌دانم کجایم لیک فرخ — مقامی کاندر او هستم من امروز

بیامد بر درم اقبال نازان — ز مستی در بر او بستم من امروز

چو واگشت او پی او می‌دویدم — دمی از پای ننشستم من امروز

چو نحن اقربم معلوم آمد — دگر خود را بنپرستم من امروز

مبند آن زلف شمس الدین تبریز — که چون ماهی در این شستم من امروز