دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۱۸۷

در این سرما سر ما داری امروز — دل عیش و تماشا داری امروز

میفکن نوبت عشرت به فردا — چو آسایش مهیا داری امروز

بگستر بر سر ما سایه خود — که خورشیدانه سیما داری امروز

در این خمخانه ما را میهمان کن — بدان همسایه کان جا داری امروز

نقاب از روی سرخ او فروکش — که در پرده حمیرا داری امروز

دراشکن کشتی اندیشه‌ها را — که کفّی همچو دریا داری امروز

سری از عین و شین و قاف برزن — که صد اسم و مسما داری امروز

خمش باش و مدم در نای منطق — که مصر و نیشکرها داری امروز