دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۱۸۸

الا ای شمع گریان گرم می‌سوز — خلاص شمع نزدیکست شد روز

خلاص شمع‌ها شمعی برآمد — که بر زنگی ظلمت‌هاست پیروز

نهان شد ظلم و ظلمت‌ها ز خورشید — نهان گردد الف چون گشت مهموز

شنو از شمس تأویلات و تعبیر — چو اندر خواب بشنیدی تو مرموز

چنین باشد بیان نور ناطق — نه لب باشد نه آواز و نه پدفوز

چو مه از ابر تن بیرون رو ای دوست — هزار اکسیر از خورشید آموز

پی خورشید بهر این دوانست — هلال و بدر صبح و شام چون یوز

چو دیدی پرده سوزی‌های خورشید — دهان از پرده دریدن فرودوز

خمش آن شیر شیران نور معنیست — پنیری شد به حرف از حاجت یوز